مىشود و اينها معاف شده در صورتى كه در دل جان گيرد و باعث شك در حكمت و عدالت خالق نگردد ، پايان نقل از مجلسى ( ره ) . من گويم ، حديث رفع در ضمن اصل برائت در علم اصول مورد بحث و بررسى دقيق علماى متأخرين واقع شده و در بارهء آن اعتراضات و پاسخ‌ها و تحقيقات مبسوطى به عمل آمده است كه من در ضمن كتاب اصول خود به نام اصول الفوائد الغرويه نظريات خود را به طور مبسوط و محققانه شرح داده ام و چون براى عموم چندان فائده‌اى نداشت از درج آن در اينجا خوددارى شد . از مجلسى ( ره ) - حاصل اين است كه آيا بر خدا واجب است بجز مؤمن ثواب كردار بدهد طبق وعده‌اى كه داده است ؟ در پاسخ فرمايد كه : نه ، زيرا ثواب موعود مشروط به شرطها است كه يكى از آنها ايمان است . از مجلسى ( ره ) - و پس از آيات بسيارى فرمايد ( آيهء 125 ) : « و اما كسانى كه در دلشان بيمارى است پليدى بر پليديشان فزايد و بميرند در حالى كه كافرند » و شايد در قرائت ائمه چنين بوده و يا آنكه نقل به معنى شده است چون همهء آيات در وصف يك دسته است . به واسطهء آنكه با ايمان عملى كه از بهشت محروم كند انجام نمىشود و با كفر هر گونه عمل خيرى هم داراى شرائط قبول نيست ، مترجم . از مجلسى ( ره ) - ( إِنَّا لِلَّهِ ) اشاره به اين است كه چنين افتراء و سوء فهمى در كلام ما مصيبت مرگبارى است . ( ان نكون ) حاصلش اين است كه تكليف از خود ما برداشته نشده و چگونه بسبب ما از شيعه برداشته شود ما خود ترس از عقاب داريم به خدا زارى كنيم و توبه كنيم و آنها آسوده باشند بسبب ولايت ما اين انصاف نيست . از مجلسى ( ره ) - ( فان السيئة فيه خير ) شايد از آن رو بهتر